Waarom kennen we eigenlijk zo weinig vrouwelijke kunstenaars? Deze vraag stelde ik regelmatig tijdens mijn studie kunstgeschiedenis (1990-1994) aan de Universiteit Utrecht. Een bevredigend antwoord heeft het nooit opgeleverd. Wel heeft het ertoe geleid dat ik vastbesloten was om af te studeren op een vrouwelijke kunstenaar! Het intrigeerde me enorm dat the history of art definitely his story was geworden. Om mijn zoektocht naar de ultieme vrouwelijke kunstenaar af te bakenen, besloot ik op zoek te gaan in het Parijs van de Belle Époque. Daar ontdekte ik het bezielde oeuvre van Camille Claudel, het was alsof er een vonk van haar passie op mij spatte. Het was liefde op het eerste gezicht en het begin van een onverbrekelijke verbintenis die alle dimensies overstijgt. Camille Claudel l’or qu’elle trouve … was de titel van mijn doctoraalscriptie waarmee ik in 1994 afstudeerde in kunstgeschiedenis en algemene letteren. Sindsdien is zij een deel van mijn leven geworden. In de afgelopen vijfentwintig jaar heb ik elk boek over Camille Claudel gelezen, menig tentoonstelling bezocht, talrijke archieven doorgespit, brieven en dossiers gelezen en letterlijk elke steen omgedraaid. In 2018 verschijnt mijn baanbrekende biografie Camille Claudel statuaire, waarin ik een nieuw en helder licht laat schijnen over de gebeurtenissen in het leven van deze zeer getalenteerde vrouw. Het zal een boek zijn waarmee Camille Claudel haar rechtmatige positie in de kunstgeschiedenis (terug)krijgt. Le temps remettra tout en place…

Naast mijn passie voor het oeuvre van Camille Claudel doceer ik sinds 1996 kunst- & cultuurgeschiedenis, vanaf de Venus van Willendorf tot aan de Nana-beelden van Niki de Saint Phalle, op verschillende locaties in Nederland en België. Uiteraard kruipt het bloed waar het niet gaan kan en ben ik begonnen aan een onderzoek naar al die vergeten vrouwelijke kunstenaars in de westerse kunstgeschiedenis. Camille Claudel is namelijk echt niet de enige vrouw die in de schaduw van een zogenaamde grote meester terecht is gekomen. Het is belangrijk haar verhaal in een breder perspectief te plaatsen en de male-gazed (kunst)geschiedenis onder een vergrootglas te houden. Daarom heb ik in de zomer van 2009 het Instituut voor Vrouwelijke Kunstgeschiedenis opgericht.

Het Instituut voor Vrouwelijke Kunstgeschiedenis doet onderzoek naar de rol van vrouwelijke kunstenaars binnen de algehele kunstgeschiedenis. Doel is vrouwen een (grotere) plaats te geven in de canon van de geschiedenis der kunsten zodat zij op basis van gelijkwaardigheid naast hun mannelijke collega’s komen te staan. De eerste onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in mijn boek Herstory of Art (2012). In dit boek worden vrouwelijke kunstenaars vanaf de oude steentijd tot het begin van de moderne kunst voor het voetlicht geplaatst en in de context van de ons bekende kunstgeschiedenis geplaatst.

Op wereld vrouwendag 8 maart 2012 verscheen de eerste druk van Herstory of Art. In de ochtend was ik te gast bij KoffieMax om met Myrna Goossen te praten over vrouwelijke kunstenaars. Een fijn en gezellig gesprek! Zie de video hieronder. Dezelfde avond werd Herstory of Art gelanceerd in een uitverkocht Singer Theater in Laren. Kortom een dag met een gouden randje.

 

Herstory of Art is heel goed ontvangen, maar helaas al enige tijd uitverkocht. Ook tweedehands zijn de boeken niet meer verkrijgbaar. Hoogste tijd om daar verandering in aan te brengen! In 2018 verschijnt een nieuwe, volledig herziene uitgave bij Haanappel Publishers. In de daaropvolgende jaren zullen ook Herstory of Modern Art en Herstory of Postmodern Art verschijnen. En … in 2018 zal Herstory School haar virtuele deuren openen. Herstory School is een online leeromgeving waar je, waar ook ter wereld, vanaf je eigen computer, tablet of telefoon verschillende colleges en masterclasses kunt volgen die aansluiten op de Herstory boeken.

Mijn persoonlijke missie is een egalitaire kunstgeschiedenis uit te dragen. Een kunstgeschiedenis waar mannelijke kunstenaars op gelijkwaardige voet staan met vrouwelijke kunstenaars. Een kunstgeschiedenis die start met de vroegste kunstuitingen van de moderne mens in prehistorische tijden toen er nog balans was. Zolang wij deze kennis niet hebben, kan deze ook niet tot voorbeeld dienen. Met als gevolg dat we een gekleurd geschiedenisbeeld voorgeschoteld krijgen. Het is de hoogste tijd om het verleden in het juiste perspectief te beschouwen zodat we naar een toekomst in balans kunnen groeien!

Wil je een lezing organiseren met mij als spreker? Kijk dan bij het lezingen aanbod op mijn persoonlijke website of neem contact op met team@karinhaanappel.nl   Wil je weten wanneer ik waar spreek? Kijk dan in de agenda.

© 2017 Karin Haanappel
www.haanappelart.com

Sacraal landschap Gournia (Kreta) opgegraven door Harriet Boyd Hawes rond 1900

Christine de Pisan in haar werkkamer, Le Livre de la Cité des Dames, 1405

Marie-Denise Villers, zelfportret, 1801

Pin It on Pinterest

Share This